Dilluns, 22.2.2010. 08:49 h
Minut 31
Resulta aclaparador escoltar, a qualsevol conversa (al bar prenent un cafè, o la cua de la peixeteria), la frase “tota la vida ha estat així”. Les aplicacions d’aquest lloc comú de “tota la vida…” són inacabables i, així, acaba sent un recurs lingüístic per justificar qualsevol acció o inacció: quan algú diu que “tota la vida” ha fet o ha vist fer això o allò, està intentant convèncer l’interlocutor que “això” o “allò” són ben normals. Quotidianament comprobables.
Llegir-ne més



